Παρασκευή, 29 Νοεμβρίου 2013

Η Μάρθα Φριντζήλα με αφορμή το Kubara Project 3

Πολύπλευρη, δυναμική, ετοιμοπόλεμη, ετοιμόλογη και με χιούμορ. Η παρουσία της στο Θέατρο ως ηθοποιός και σκηνοθέτης είναι σίγουρα μεγαλύτερη απ' ότι στη μουσική. Δισκογραφικά έχει πιο μετρημένη παρουσία. Σε επίπεδο ζωντανών εμφανίσεων είναι σίγουρα πιο δραστήρια. Είναι η τραγουδίστρια της γενιάς της που έχει συνεργαστεί επί σκηνής με τους περισσότερους καλλιτέχνες και μάλιστα τόσο διαφορετικούς μεταξύ τους. Η Μάρθα Φριντζήλα συνεχίζει με το Kubara Project που φέτος θα γίνει τριλογία. Στο Anodos live της οδού Πειραιώς για 4 Κυριακές μέσα στον Δεκέμβριο, αρχής γενομένης από την πρώτη του μήνα. Εν μέσω προετοιμασίας μας απάντησε στις παρακάτω ερωτήσεις:






Είστε η ερμηνεύτρια της γενιάς σας με τις περισσότερες συνεργασίες τουλάχιστον σε επίπεδο ζωντανών εμφανίσεων τα τελευταία 10 χρόνια (Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Χάρις Αλεξίου, Τάνια Τσανακλίδου, Φοίβος Δεληβοριάς, Χαΐνηδες, Ξυδάκης, Φαραντούρη, Ξαρχάκος, Πλάτωνος κ.ά). Δεν σας αρέσει η μοναχικότητα στη σκηνή;
Όχι βέβαια. Συνεργάζομαι με ανθρώπους που θαυμάζω και εκτιμώ, με ανθρώπους που πιστεύω πως μας δένει κάποια συγγένεια. Μου αρέσει να βρίσκω τους συγγενείς μου και να δημιουργώ μαζί τους. Επίσης, δεν πιστεύω πως επιλέγει κανείς να ανέβει στην σκηνή επειδή είναι μοναχικός. Ας γινόταν ζωγράφος καλύτερα. Από την στιγμή που ανεβαίνεις στην σκηνή δεν θέλεις να είσαι μόνος σου.

Υπήρξαν συνεργασίας από τις οποίες δεν αποκομίσατε τίποτα;
Όχι. Όταν είσαι ανοιχτός πάντα κερδίζεις.

Με τη σάτιρα και την κωμική διάσταση των πραγμάτων γίνεται πιο δυνατό το μήνυμα που θέλετε να περάσετε στο ακροατήριο;
Φυσικά. Όσοι έχουν χιούμορ μπορούν και βλέπουν τα πράγματα στις κανονικές τους διαστάσεις. Δεν μου αρέσει σοβαροφάνεια και το μελό. Δεν αγαπώ τις σαπουνόπερες. Προτιμώ πάντα μια καλή κωμωδία ή μια βαρβάτη τραγωδία όπου κανείς δεν γλιτώνει. Είμαι φανατική οπαδός του Andy Kaufman και του Bela Tarr για να καταλάβετε.

Η πρώτη σας δισκογραφική παρουσία ήταν σε δίσκο του Βασίλη Σκουλά το 1998. Παρόλα αυτά εκεί που γίνεστε γνωστή δισκογραφικά είναι στο δίσκο με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου «Τα ζωντανά» που βγαίνει το 2004. Δηλαδή από την αρχή της μεγάλης δισκογραφικής κρίσης και ύστερα. Είναι θέμα συνθηκών ή επιλογής που δεν δισκογραφείτε καινούρια τραγούδια συχνότερα;
Ίσως επειδή προέρχομαι από το θέατρο είμαι περισσότερο άνθρωπος της σκηνής και όχι του στούντιο. Μου έχουν γίνει προτάσεις αρκετές για "προσωπικούς" δίσκους αλλά δεν ήταν και τόσο προσωπικοί ώστε να δεχτώ. Από τα δέκα - δώδεκα τραγούδια που είχα να πω μόνο κάνα δυο με αφορούσαν ή ένιωθα την ανάγκη να τα τραγουδήσω. Γι' αυτό και όταν παίξαμε το Kubara στο Αίθριο του Μεγάρου, όπου οι συνθήκες επέτρεπαν μια άψογη ηχογράφηση το κάναμε. Και τα τραγούδια που είπαμε ήταν διαλεγμένα και πολυαγαπημένα. Το ίδιο σκεφτόμαστε να κάνουμε και τώρα με το Kubara Project #3.

Είστε ικανοποιημένη από την προβολή του έργου σας σε σχέση με την ποιότητα και την ποσότητά του;
Ναι αμέ. Μας προβάλλουν όσοι πιστεύουν στο έργο μας. Κι όσοι δεν υπακούν στις εταιρίες και στα αφεντικά.

Στο site σας απαντώντας το ερωτηματολόγιο του Προυστ στην ερώτηση τι νοσταλγείτε περισσότερο απαντάτε «Τίποτα». Από τη νοσταλγία όμως δεν προκύπτει ένα μεγάλος μέρος της τέχνης σας και γενικότερα της Τέχνης; Η παιδική ηλικία είναι αυτό που νοσταλγούμε έτσι δεν είναι;
Τον εαυτό μας ως παιδί, την πατρίδα μας όπως την θυμόμαστε, τα μεγάλα καλοκαίρια, τα ανέμελα χρόνια. Η νοσταλγία εμένα με θλίβει. Γι' αυτό και έγινα καλλιτέχνης. Για να μην μεγαλώσω και με πιάσει η νοσταλγία.

Πιστεύετε ότι επηρεάζεται πολιτικά το ακροατήριο σας που έχει έρθει σε μια παράσταση ή ακούει ένα δίσκο σας ή έχετε προσελκύσει ακροατήριο που έχει έτσι κι αλλιώς πολιτική θέση και για αυτό σας παρακολουθεί;
Όποιος έρχεται σε μία συναυλία έτοιμος να επηρεαστεί θα το καταφέρει. Δεν είναι μόνο δουλειά του καλλιτέχνη αυτό. Ούτε πιστεύω πως έχει την δύναμη η Τέχνη να συγκινήσει κάποιον ασυγκίνητο ή να ξυπνήσει αυτόν που είναι αποφασισμένος να κοιμηθεί. Ίσως τον ταράξει λίγο, ίσως τον ξεβολέψει. Αλλά το παιχνίδι θέλει και τις δύο πλευρές ανοιχτές και έτοιμες. Η καλλιτεχνική σας δημιουργία και διδασκαλία στο Θέατρο κινείται παράλληλα με την παρουσία σας στο μουσικό κόσμο ή τα έχετε διαχωρίσει ως δύο διαφορετικά πεδία δράσης; Δεν μπορώ να τα κάνω και τα δυο ταυτόχρονα. Όταν ετοιμάζω μια θεατρική παράσταση δεν μπορώ την ίδια στιγμή να δουλεύω μια μουσική παράσταση. Προσπαθώ όμως να τα συνδυάζω Ίσως γι' αυτό όλες οι θεατρικές μου δουλειές είναι και μουσικές και οι συναυλίες μου έχουν και θεατρική υπόσταση.

Το φετινό Kubara Project #3 στην Άνοδο τι καινούριο φέρνει σε σχέση με τα δύο προηγούμενα το 2007 και το 2010;
Φέτος, το Kubara Project #3 παρουσιάζει για πρώτη φορά στο κοινό μια σειρά τραγουδιών που τα παίζαμε στις γιορτές και στα πάρτη μας, αλλά δεν τα είχαμε δοκιμάσει σε live: ινδοπρεπή του 60, πειραγμένα παραδοσιακά, άγνωστα ρεμπέτικα, δικές μας συνθέσεις, παιχνιδοτράγουδα. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει και κάποια αριστουργήματα παγκοσμίου φήμης όπως το Ave Maria του Schubert σε χορευτική blues διασκευή, το O sole mio, το Kazatzok και άλλα. Φέτος στην παρέα μας ήρθε και ο Φώτης Σιώτας με τον οποίο κατά καιρούς είχαμε συμπράξει αλλά ποτέ σε κάποια από τις παραστάσεις του Kubara, αν και είναι κι αυτός κουμπαράκι. Και φυσικά έχουμε μαζί μας και τον Μυστηριώδη Καλεσμένο!

Δισκογραφικά μετά και από τη συνεργασία με τον Θέμο Σκανδάμη τι να περιμένουμε;
Να μην περιμένετε τίποτα. Θα σας κάνουμε έκπληξη!
Μιχάλης Γελασάκης [musicpaper]