Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Project Timeslip: 50 σημεία της Αθήνας πριν και μετά


O Θανάσης Βέμπος είναι συγγραφέας, ερευνητής, και λάτρης του ανεξήγητου, και του μυστηρίου.

Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί 19 βιβλία του, τέσσερα από τα οποία είναι sci- fi θεματολογίας, ενώ έχει μεταφράσει περισσότερα από 60 βιβλία, κι έχει γράψει χιλιάδες άρθρα με αντικείμενο τη διαστημική τεχνολογία, τα παράξενα φαινόμενα, την έρευνα του παραφυσικού, την ανθρωπολογία-εθνολογία-λαογραφία, κ.α.

Λέει o ίδιος:

"Από μικρός εμφάνισα μια περίεργη τάση να ασχολούμαι και να καταπιάνομαι με διάφορα "φευγάτα" θέματα. Από την επιστημονική φαντασία, μέχρι τα παραφυσικά φαινόμενα και ακόμα παραπέρα. Ταυτόχρονα, με γοήτευαν οι ορίζοντες του χώρου και του χρόνου, οι μακρινές χώρες, οι μακρινές εποχές (σε παρελθόν και μέλλον), οι άλλοι κόσμοι γενικότερα. Μεγαλώνοντας αυτή η περίεργη τάση έγινε ανίατη πάθηση."

Πριν από λίγες εβδομάδες, ο Θανάσης Βέμπος ολοκλήρωσε το μεγαλόπνοο πρότζεκτ του Timeslip, για τις ανάγκες του οποίου συγκέντρωνε επί χρόνια παλιές – μερικές πάρα πολύ παλιές- φωτογραφίες της Αθήνας, καταγράφοντας έπειτα με τον φακό του το ίδιο ακριβώς σημείο της φωτογραφίας, στην σημερινή του κατάσταση.

Ένας χάρτης εκατοντάδων σημείων, σε ζεύγη, που θυμίζει έντονα τα παιχνίδια τύπου "βρείτε τις διαφορές". Και είναι πολλές...

Τον συναντήσαμε.

Τι ακριβώς είναι το πρότζεκτ Timeslip; Περί τίνος πρόκειται;

H καταγραφή αυτή ήταν κάτι που με απασχολούσε χρόνια αφού ανέκαθεν παθιαζόμουν με τους ορίζοντες του χρόνου. Με δυο λόγια, το πρότζεκτ είναι η αντιπαράθεση φωτογραφιών διαφόρων περιοχών της Αθήνας μεταξύ των οποίων παρεμβάλλεται χρονικό χάσμα δεκαετιών. Πάντα με ενδιέφερε τρομερά η "χρονική ολίσθηση" με φόντο μια συγκεκριμένη τοποθεσία, ένα συγκεκριμένο σημείο του χώρου.

Πώς προέκυψε αυτή η ιδέα της καταγραφής της Αθήνας "του τότε και του τώρα";

Η ιδέα ήρθε πριν μερικά χρόνια όταν πραγματοποιούσα μια μεγάλη έρευνα στις παλιές εφημερίδες. Μάζεψα φωτογραφίες κτιρίων, δρόμων, πλατειών, περιοχών που δημοσιεύονταν με αφορμή διάφορα περιστατικά της ειδησεογραφίας. Παράλληλα μάζευα φωτογραφίες και από διάφορα σχετικά site ή ομάδες του Facebook. Βρήκα επίσης πολλά αστικά πλάνα από παλιές ελληνικές ταινίες.

Στο τέλος είχα στα χέρια μου αρκετές εκατοντάδες σχετικές φωτογραφίες. Ύστερα, πήγαινα ακριβώς στα ίδια σημεία και έβγαζα το ίδιο ακριβώς πλάνο. Έτσι προέκυψαν μερικές εκατοντάδες ζεύγη "πόλων", μερικές εκατοντάδες ζεύγη "τότε"/"τώρα", μερικές εκατοντάδες "χρονογλιστρήματα" (Timeslip) με σταθερά σημεία αναφοράς στο χώρο.

Υπό μία έννοια το πρότζεκτ είναι 'συνέχεια' του βιβλίου μου "Το Πνεύμα του Χρόνου", που κυκλοφόρησε πέρυσι από τις εκδόσεις Δαιδάλεος. Το βιβλίο είναι σε πρώτο επίπεδο μια τοιχογραφία της ιστορίας του Παραφυσικού, όπως αυτό προσλαμβανόταν από την ελληνική κοινωνία από το 1830 έως το 1990.


Υπό μία έννοια το πρότζεκτ είναι 'συνέχεια' του βιβλίου μου "Το Πνεύμα του Χρόνου", μια τοιχογραφία της ιστορίας του Παραφυσικού, όπως αυτό προσλαμβανόταν από την ελληνική κοινωνία από το 1830 έως το 1990... Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO


Φωτό: Πάρις Ταβιτιάν / LIFO

Και πόσο καιρό σας πήρε η καταγραφή όλων των σημείων, και η ολοκλήρωση του πρότζεκτ;

Κάπου πέντε χρόνια. Βέβαια, η εργασία γινόταν κατά διαστήματα και μεγάλος όγκος των στοιχείων προέκυψε την τελευταία χρονιά.

Με ποια κριτήρια επιλέξατε τα συγκεκριμένα σημεία της πόλης; Σας ρωτώ γιατί παρατηρούμε να επικρατούν, ως επί το πλείστον, απλοί δρόμοι και πολυκατοικίες, αντί για εμβληματικά ή έστω πολυσύχναστα τοπόσημα της Αθήνας, όπως θα περίμενε κανείς.

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Κυψέλη, συνεπώς με ενδιέφεραν τα "χρονογλιστρήματα" με βάση σημεία της συγκεκριμένης περιοχής. Εξάλλου, έχω την τάση να ακολουθώ τα λιγότερο πατημένα μονοπάτια. Για να λέμε την αλήθεια, στο πρότζεκτ συμπεριλαμβάνονται και ορισμένα πλάνα από άλλες περιοχές, αλλά κάπου έπρεπε να μπει ένα (αυθαίρετο) όριο.

Ιωάννου Δροσοπούλου 119 & Καλλιφρονά - Timeslip 90 χρόνια

Όταν το νεοκλασικό αυτό χτιζόταν, κάπου στη δεκαετία του 1920.


Ιω. Δροσοπούλου - Timeslip 45 χρόνια

". Η αφεντιά μου στην οδό Ιωάννου Δροσοπούλου, μεταξύ Τενέδου και Μηθύμνης, την άνοιξη του 1969. "

Δείτε περισσότερα στη lifo.gr