Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014

Όταν η ΝΔ και η Εκκλησία αφόριζαν τον πολιτικό γάμο!


 Η κατηγορηματική δήλωση-“δεν το συζητώ, δεν το διανοούμαι”- του υπουργού Δικαιοσύνης σχετικά με το γάμο ατόμων του ίδιου φύλου και η επίκληση των θρησκευτικών και κοινωνικών παραδόσεων, ήταν η αφορμή για να θυμηθούμε τις περιπέτειες του πολιτικού γάμου που καθιερώθηκε τέσσερις μόλις μήνες μετά από τη νίκη του ΠΑΣΟΚ και την περιβόητη Αλλαγή.

Με την αρνητική ψήφο της ΝΔ που μόλις είχε χάσει τις εκλογές του 1981 και με τις κατάρες της Εκκλησίας και ακροδεξιών μητροπολιτών, τον Ιούλιο του 1982, στο χωριό Φραντάτο της Ικαρίας, μια18χρονη κοπέλα και ένας 24χρονος νέος γίνονται το πρώτο ζευγάρι που δεν παντρεύεται από παπά, αλλά από κοινοτάρχη, ο οποίος μάλιστα είναι και ο πατέρας της νύφης. Παρουσία όλου του χωριού, που αγνόησε τις μεσαιωνικές απειλές του Χρυσοπηγίτη, τότε μητροπολίτη Πειραιά, Καλλίνικου και του διορισμένου από τη Χούντα, μητροπολίτη Φλωρίνης, Αυγουστίνου Καντιώτη.
Deja vu; Όχι, δεν είναι μια απλή αίσθηση, αυτό το έργο η Ελλάδα το έχει ξαναδεί και το έχει ξαναζήσει.


 «Έχω κρατημένο ένα ντοσιέ με κατάρες, αφορισμούς, από το Άγιο Όρος, από μοναχούς, από δεσποτάδες, από τον τότε Μητροπολίτη Πειραιά, τον Καλλίνικο. Εμένα όλα αυτά με άφηναν αδιάφορο. Στο νησί μας έχει μια παροιμία που λέει “αν ο Θεός άκουγε τις προσευχές των κοράκων, τότε όλοι οι γαϊδάροι θα ήταν ψόφιοι”», είναι το δηκτικό σχόλιο του πρώην προέδρου Φραντάτου Ικαρίας, Σπύρου Πλακίδα, για τον οποίο ήταν μια πολιτική πράξη η τέλεση του πρώτου πολιτικού γάμου στις 18 Ιουλίου του 1982.

« Όχι μόνο το χωριό, αλλά η μισή Ικαριά είχε έρθει στον γάμο των παιδιών, στην πλατεία. Ο κόσμος του νησιού ήταν προοδευτικός ανέκαθεν. Οικογενειακώς ήμασταν αποστασιοποιημένοι από τις θρησκευτικές αντιλήψεις και τα διάφορα γύρω από τη θρησκεία. Στο μεταξύ, είχε έρθει πια το πλήρωμα του χρόνου να αποσυνδεθεί ο γάμος από τη θρησκεία».


Όπως φαίνεται στα πλούσια φωτογραφικά ρεπορτάζ του προοδευτικού τύπου της εποχής-οι συντηρητικές εφημερίδες δεν παρουσιάζουν τον ίδιο ενθουσιασμό- οι πρώτοι γάμοι είναι πάνδημοι και πολιτικοί με την κυριολεξία του όρου. Στη Θεσσαλονίκη, ο πρώτος πολιτικός γάμος πραγματοποιήθηκε στο Δήμο Πολίχνης, από γυναίκα μάλιστα δήμαρχο, παρόντος πλήθους δημοτών. Στο τέλος, το ζευγάρι επισκέφθηκε το μνημείο του Γρηγόρη Λαμπράκη για να καταθέσει στεφάνι! Στην Αθήνα, το πρώτο ζευγάρι παντρεύτηκε με πολιτικό γάμο πάρα τις αντιρρήσεις των συντηρητικών γονέων, ενώ στο δήμο Καισαριανής το πρώτο ζεύγος φωτογραφίζεται να καταθέτει στεφάνι στο μνημείο των 200 εκτελεσθέντων.

« Ήταν λίγο γιορταστικά στην αρχή, μετά πήρε το δρόμο του το θέμα. Είχε πολιτικό χαρακτήρα, γιατί διωκόσουν στην αρχή, δεν σου βάπτιζαν το παιδί, δεν σε έθαβαν. Είναι τρομερά αυτά που έχουν γίνει εκ μέρους της Εκκλησίας, όλες αυτές οι βαρβαρότητες για να τιμωρήσουν τους ανθρώπους», αναφέρει η Σίσσυ Βωβού, μέλος εκείνη την περίοδο της Κίνησης Δημοκρατικών Γυναικών και σήμερα της Συντακτικής Ομάδας tomov.gr.

« Ήταν ένα ώριμο αίτημα και αφορούσε την αλλαγή όλου του Οικογενειακού Δικαίου συνολικά. Ας μην ξεχνούμε ότι ακολούθησε η ψήφιση του νόμου 1329/83 για την εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της ισότητας ανδρών και γυναικών στον Αστικό Κώδικα. Για πρώτη φορά αναγνωρίστηκε η ισότητα των δύο φύλων, η ισότητα στην επιμέλεια των παιδιών, ότι δεν υπάρχει αρχηγός της οικογένειας κα ότι τα παιδιά τα φροντίζουν εξίσου και οι δύο γονείς. Για παράδειγμα, μέχρι τότε υπήρχε η επιτροπεία, ένας θεσμός που έλεγε ότι αν πεθάνει ο σύζυγος σε ένα ζευγάρι που έχει παιδιά, ο αδελφός του ανδρός ή ο πιο κοντινός άρρεν συγγενής, αναλαμβάνει την ευθύνη για την οικογένεια και τα παιδιά. Από τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης που ενδυναμώθηκε το φεμινιστικό κίνημα είχε δοθεί ένας πολύ μεγάλος αγώνας για να αλλάξουν όλα αυτά».